ကျွန်ုပ်ကို နာကျင်စေသူကို ကျွန်ုပ်မည်သို့ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။

ကျွန်ုပ်တို့ကို နာကျင်စေသူကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်တော်မူသည့် သဘောကို ထင်ဟပ်စေသော နာခံခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပြင်းထန်သော အပြုအမူတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ရန် အမိန့်တော်ရှိခဲ့ပြီး မဿဲ ၆:၁၄-၁၅ တွင် “သင်တို့သည် သူတစ်ပါးကို အပြစ်လွှတ်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘသည် သင်တို့အပြစ်ကိုလွှတ်တော်မူမည်။ သင်တို့သည်သူတစ်ပါးကို အပြစ်မလွှတ်လျှင် သင်တို့အဘသည် သင်တို့အပြစ်ကိုလွှတ်တော်မူမည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤအရာက ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာမဟုတ်သော်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း မီးမောင်းထိုးပြသည်။

ခရစ်တော်ပုံဆောင်ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်သည် ယေရှု၏ ကားတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံတော်မှ များစွာခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း နားလည်ခြင်းအပေါ် အခြေခံသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ (ဧဖက် ၄:၃၂) ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ရရှိခဲ့သည့် ကရုဏာတော်ကြီးမားမှုကို သတိပြုမိခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြင်းထန်စွာ စော်ကားသူများအပေါ်ပင် ထိုကရုဏာတရားကို ဆက်လက်ပေးအပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို လှုံ့ဆော်သင့်သည်။ ၎င်းသည် အမှားကို မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် အပြုအမူကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် အမျက်ဒေါသ၏ ကြွေးမြီကို လွှတ်ပေးခြင်း၊ ပြစ်မှားသူအပေါ် မကျေနပ်မှုကို မကိုင်စွဲရန် ရွေးချယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် စိန်ခေါ်မှုဖြစ်ပြီး အချိန်ယူရနိုင်သည်။ ၎င်းသည် မကြာခဏ ဆုတောင်းခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ရန် ခွန်အားနှင့် သနားကရုဏာကို တောင်းခံခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း လူ ၂၃:၃၄ တွင် ကားတိုင်ပေါ်မှ ယေရှု၏ ဆုတောင်းခြင်းကို သတိပြုနိုင်သည်၊ “အဘ၊ ကိုယ်တော်မှားသည်ကို ကိုယ်တော်မသိသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကိုခွင့်လွှတ်တော်မူပါ”။ ဤအရာသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ထိခိုက်မှုထက် ကျော်လွန်သော နက်ရှိုင်းသော ကိုယ်ချင်းစာတရားကို ပြသသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် နှလုံးသား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း ချက်ချင်း ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး သို့မဟုတ် ယုံကြည်မှုကို မလိုအပ်ကြောင်း သတိရရန် အရေးကြီးသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခါးသီးခြင်းနှင့် မကျေနပ်မှု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်ရန်၊ ဘုရားသခင်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။