ခရစ်ယာန်များသည် မည်သို့ ဆုတောင်းသင့်သနည်း။

သမ္မာကျမ်းစာက ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် ကိုယ်တော်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ မှီခိုအားထားမှုကို အသိအမှတ်ပြုလျက်၊ ရိုသေလေးမြတ်ပြီး နှိမ့်ချသော နှလုံးသားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သင့်ကြောင်း သင်ကြားပေးသည်။ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် မဿဲ ၆:၉-၁၃ တွင် "အရှင်ဘုရား၏ ပရမတ္ထတရားတော်" ဟုခေါ်လေ့ရှိသော ပုံစံဆုတောင်းပဌနာကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် တောင်းပန်ခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လမ်းပြမှုတို့ ပါဝင်သည်။ ဤပုံစံဆုတောင်းပဌနာသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအတိအကျစကားလုံးများကို ရွတ်ဆိုရမည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းခြင်းတွင် မည်သည့်အရာများကို ထည့်သွင်းသင့်သည်ကို ဤအရာများသည် ပုံဖော်ပြသနေသည် -

• ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း: ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အသရေ၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် စတင်ပါ။ ဤသည်မှန်ကန်သောသဘောထားကို ဖန်တီးပေးပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်များထက် ဘုရားသခင်အပေါ် အာရုံစိုက်စေသည်။ (ဆာလံ ၉၅:၆)
• ဝန်ခံခြင်း: ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အရေးကြီးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဝန်ခံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိ၍ တရားမျှတသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ (၁ ယောဟန် ၁:၉)
• ကျေးဇူးတင်ခြင်း: ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအတွက်၊ ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ ငယ်သည်ဖြစ်စေ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြခြင်းသည် ဆုတောင်းခြင်း၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ကျေးဇူးတင်စိတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်ကို ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအပေါ် အဆက်မပြတ် အာရုံစိုက်စေသည်။ (ဖိလိပ္ပိ ၄:၆)
• တောင်းပန်ခြင်း: ၎င်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များ၊ အခြားသူများ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ဆက်ကပ်ခြင်း ပါဝင်သည်။ "တောင်းကြလော့၊ သင်တို့အား ပေးမည်။ ရှာကြလော့၊ တွေ့မည်။ ခေါက်ကြလော့၊ သင်တို့အဘို့ ဖွင့်မည်။" (မဿဲ ၇:၇) ဟုကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်တွန်းထားသည်။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းခြင်းကို ကြားနာတော်မူပြီး ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်အတိုင်း ပြန်ကြားပေးတော်မူသည်ဟု ယုံကြည်၍ ယုံကြည်ခြင်း၌ ဆုတောင်းရန် အလေးအနက်ထားတော်မူသည်။ (မာကု ၁၁:၂၄၊ ၁ ယောဟန် ၅:၁၄-၁၅) ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းခြင်းကို ယေရှု၏နာမ၌ ဆက်ကပ်သင့်သည်။ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အလယ်အကြားမှ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် အသနားခံသူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။ (ယောဟန် ၁၄:၁၃-၁၄) ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ဆုတောင်းရမည်ကို မသိသောအခါ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များတွင် ကူညီပေးပြီး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသနားခံတော်မူသည်။ (ရောမ ၈:၂၆-၂၇) ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို မှီခို၍ အဆက်မပြတ်၊ ရိုးသားစွာနှင့် ဆုတောင်းသင့်သည်။