ဘုရားသခင့်နှုတ်ကပါဌ်တော်အရ အသက်တာ၏အဓိပ္ပာယ်ကားအဘယ်နည်း။

ကျမ်းစာမူလက ကျမ်းစာက ကျမ်းစာက ဘုရားသခင့်ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းရန်ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤအရာသည် ကမ္ဘာကြီးကို နည်းလမ်းများ၊ မိမိကိုယ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုများတွင် မတွေ့ရပါ။ အသက်တာ၏အဆုံးစွန်သောရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင့်ဘုန်းအသရေကို ထင်ဟပ်စေရန်၊ ကိုယ်တော်နှင့်ဆက်ဆံရေးတွင် အသက်ရှင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ဘုရားသခင့်အလိုတော်ကို ကိုယ်တော်၏အလိုတော်အတွက် နှင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ သဟာယဖွဲ့ရန် ဖန်ဆင်းခြင်းကို နားလည်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၂၆-၂၇၊ ဗျာဒိတ် ၄:၁၁) သို့ရာတွင် အပြစ်သည် လူသားကို ဘုရားသခင်နှင့် ခွဲခြားပစ်လိုက်သည်။ ဤရည်ရွယ်ထားသောဆက်ဆံရေးကို ပျက်ပြားစေသည်။ (ရောမ ၃:၂၃) ကျမ်းစာက ဤခွဲခွာခြင်း၏ ဖြေရှင်းချက်ကို ယေရှုခရစ်တော်၌ တွေ့ရှိရသည်ဟု သင်ကြားပေးသည်။ ကိုယ်တော်၏အသက်တာ၊ ကွယ်လွန်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် လမ်းခင်းပေးသည်။ (ယောဟန် ၃:၁၆၊ ရောမ ၅:၈-၁၀)

ထို့ကြောင့်၊ အသက်တာ၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ယေရှုခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင့် ကယ်တင်ခြင်းလက်ဆောင်ကို လက်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရန်နှင့် အခြားသူများကို ချစ်ရန်အတွက် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် တန်ခိုးပေးသော ပြောင်းလဲသောဘဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ (မဿဲ ၂၂:၃၇-၃၉) ခရစ်တော်ကို လိုက်လျှောက်သူများအတွက် အဆုံးစွန်သော ကံကြမ္မာမှာ ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ထာဝရအသက်ဖြစ်သည်၊ ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၇-၅၈၊ ဗျာဒိတ် ၂၁:၃-၄) အနှစ်သာရအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသောဘဝသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ နာခံခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏အ presence ကို အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ထာဝရအစီအစဉ်ကို ပါဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။